4G در مقابل LTE : تفاوت چیست؟

تفاوت کلیدی: 4G یک استاندارد سرعت است (حداقل 100 Mbps در حرکت، 1 Gbps ثابت) که توسط ITU-R تعریف شده، در حالی که LTE یک فناوری است که آن استاندارد را پیاده‌سازی می‌کند — اما نسخه‌های اولیه LTE از نظر فنی به سرعت 4G واقعی نمی‌رسیدند. امروزه اغلب اپراتورها LTE و 4G را معادل هم به کار می‌برند.

تفاوت 4G و LTE چیست؟ کدام بهتر عمل می‌کنند و سریع‌ترند؟

اصطلاحات 4G، LTE، LTE-A و تجمیع فرکانس برای بسیاری گیج‌کننده‌اند. این روزها هنگام خرید گوشی جدید باید تصمیمات زیادی بگیرید و انتخاب تعرفه اینترنتی مناسب هم خود کار پیچیده‌ای است. در این مقاله تفاوت 4G و LTE را به زبان ساده و با مثال توضیح می‌دهیم تا بتوانید هم بهترین گوشی و هم بهترین تعرفه را انتخاب کنید.

مقایسه سریع 4G، LTE، و LTE-A

فناوری 4G چیست؟

فناوری 4G چیست؟

اتحادیه بین‌المللی ارتباطات رادیویی (ITU-R)، آژانس رسمی سازمان ملل متحد برای فناوری‌های ارتباطات، ویژگی‌های استاندارد 4G را در مارس 2008 تعریف کرد.

این اتحادیه تصمیم گرفت که حداکثر سرعت دانلود 4G برای دستگاه‌های متحرک (مثلاً هنگام استفاده در ماشین یا قطار) 100 مگابیت بر ثانیه باشد. وقتی ساکن هستید، 4G باید قادر به ارائه سرعت تا 1 گیگابیت بر ثانیه باشد.

اگر 4G واقعی چنین سرعتی دارد، پس چرا سرعت واقعی در شبکه‌ها چندین برابر کمتر است؟ چون ITU-R اجرای استاندارد را کنترل نمی‌کند و فناوری‌هایی مثل LTE که زیر نام 4G به بازار آمدند، در واقع به آن سرعت نمی‌رسیدند.

برای خرید انواع مودم روتر (مودم LTE و مودم ADSL و مودم VDSL و …) با کارشناسان پرشیاسیستم تماس حاصل فرمایید

فناوری LTE چیست؟

فناوری LTE چیست؟

LTE (تکامل بلند مدت) در ابتدا به عنوان فناوری 4G به بازار عرضه شد، اما الزامات فنی ITU-R را تأمین نکرد — بسیاری از تعرفه‌های اولیه 4G در واقع LTE بودند، نه 4G واقعی.

با این حال، با توجه به پیشرفت‌های قابل توجه LTE نسبت به 3G و فشارهای بازاریابی، ITU بعداً تصمیم گرفت که LTE می‌تواند به نام فناوری 4G نامیده شود. بنابراین LTE یک فناوری 4G نسل اول است که به‌طور نظری باید سرعت حدود 100 مگابیت بر ثانیه داشته باشد — اما متوسط سرعت واقعی اغلب 10 تا 20 مگابیت بر ثانیه است.

LTE علاوه بر سرعت دانلود، از نظر کارایی طیف انتقالی هم محدودیت داشت. به دلیل نبود تجمیع فرکانس و کمبود آنتن در گوشی‌ها، از ظرفیت واقعی 4G کاسته می‌شود. اینجاست که MIMO (ورودی چندگانه-خروجی چندگانه) وارد عمل می‌شود — روشی برای ارسال و دریافت همزمان بیش از یک سیگنال داده از طریق چند آنتن.

با تجمیع بهتر فرکانس و MIMO پیشرفته، می‌توان به استاندارد جدید رسید: LTE پیشرفته (LTE-A) که همان 4G واقعی است. به زبان ساده، LTE مثل پلی‌استیشن 3 است و LTE-A مثل پلی‌استیشن 4 — هر دو بازی می‌کنند، اما تجربه بهتری با نسل جدید دارید.

تجمیع فرکانس چیست؟

تجمیع فرکانس بخشی از LTE پیشرفته است که به اپراتورها اجازه می‌دهد چندین کانال رادیویی را در باندهای فرکانسی مختلف یا یکسان ترکیب کنند — طوری که انگار یک کانال واحد هستند. نتیجه سرعت بیشتر و پهنای باند بالاتر است.

اتصال بی‌سیم را مانند یک لوله در نظر بگیرید. نمی‌توانید قطر لوله را افزایش دهید، اما می‌توانید لوله دوم و سوم را اضافه کنید. اگر از هر سه به‌طور همزمان استفاده کنید، سرعت جریان سه برابر می‌شود — این مفهوم تجمیع فرکانس است.

ترکیب دو کانال باید به‌طور نظری سرعت دانلود را دو برابر کرده و به حدود 150 مگابیت بر ثانیه برساند. در آینده، تجمیع در تا پنج کانال هم ممکن است.

HSPA+ چیست؟

HSPA+ (دسترسی پرسرعت به بسته) ممکن است به عنوان فناوری 4G به بازار عرضه شود، اما از نظر فنی 3G است. این فناوری با سرعت بالای 21 مگابیت بر ثانیه توسعه یافت که برای نوعی که 4G محسوب نمی‌شود چشمگیر است (میانگین 3G حدود 1 مگابیت بر ثانیه است). برای اطلاعات بیشتر درباره نسخه پیشرفته‌تر آن، مقاله فناوری HSPA+ چیست؟ را مطالعه کنید.

چه کسی سریع‌ترین اتصال 4G LTE را ارائه می‌دهد؟

حالا که تفاوت بین 4G واقعی و 4G LTE را می‌دانید، بهترین اپراتور کدام است؟ در آزمایش‌های انجام‌شده توسط Ofcom در نوامبر 2014 بر روی اپراتورهای اصلی بریتانیا در پنج شهر، نتایج نشان داد که EE با متوسط 18.4 مگابیت بر ثانیه سریع‌ترین اتصال 4G LTE را داشت، هرچند از بالاترین سرعت نظری LTE فاصله زیادی دارد.

این فقط سرعت دانلود نیست که پاسخگویی کلی اتصال 4G را تعیین می‌کند — تأخیر (Latency) هم نقش مهمی ایفا می‌کند. تأخیر کمتر یعنی پاسخگویی بهتر در جستجو، تماس ویدیویی، و گیمینگ. در آزمایش مذکور، Three با 47.6 میلی‌ثانیه کمترین تأخیر را در شبکه 4G داشت.

قابلیت دسترسی LTE-A

LTE-A در حال حاضر در مناطق منتخب قابل دسترس است. ارتقای زیرساخت برای پشتیبانی از LTE-A یک فرآیند تدریجی است که احتمالاً مانند رونمایی اولیه 4G، چند سال طول خواهد کشید.

مهم‌ترین اصل، سازگاری است — تلفن شما باید از LTE-A پشتیبانی کند. بیشتر دستگاه‌های جدید پرچمدار این پشتیبانی را دارند، از جمله:

• آیفون 6 به بعد
• آی‌پد پرو
• گوگل پیکسل و پیکسل XL
• سامسونگ گالاکسی S5 به بعد
• ال‌جی G3 به بعد
• سونی اکسپریا Z3 به بعد
• هوآوی میت 8 و P9 به بعد
• Moto Z و X

خبر خوب این است که اغلب اپراتورها هزینه اضافی برای سرعت LTE-A نمی‌گیرند. تا زمانی که در منطقه پشتیبانی‌شده هستید و از تلفن سازگار استفاده می‌کنید، باید بتوانید از مزایای تجمیع فرکانس با سرعت دانلود نظری حدود 150 مگابیت بر ثانیه بهره‌مند شوید.

مقایسه اپراتورها از نظر سرعت و تأخیر 4G LTE

آزمایش Ofcom در نوامبر 2014 بر روی شبکه‌های اصلی بریتانیا در پنج شهر نشان داد که سرعت و تأخیر واقعی شبکه‌های 4G LTE چقدر از اعداد نظری فاصله دارند. نتایج:

این داده‌ها نشان می‌دهند سریع‌ترین اتصال از نظر دانلود لزوماً کم‌تأخیرترین نیست. برای کاربردهایی مثل گیمینگ آنلاین، تماس ویدیویی، و ابزارهای بلادرنگ، تأخیر پایین از سرعت دانلود بالا مهم‌تر است.

این اعداد مربوط به سال ۲۰۱۴ است؛ امروز شبکه‌های اپراتورها پیشرفت قابل توجهی داشته‌اند. در ایران، اپراتورهای تلفن همراه در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در زیرساخت LTE داشته‌اند و در بسیاری از شهرها سرعت‌های واقعی بالاتری نسبت به این اعداد قابل دستیابی است.

چگونه از بهترین سرعت 4G LTE بهره‌مند شویم؟

• موقعیت فیزیکی مهم است: سیگنال LTE در فضای باز، نزدیک پنجره، یا در طبقات بالاتر ساختمان‌ها قوی‌تر است. دیوارهای ضخیم و زیرزمین سیگنال را ضعیف می‌کنند.
• گوشی سازگار با باندهای اپراتور: هر اپراتور از باندهای فرکانسی خاصی استفاده می‌کند. مطمئن شوید گوشی‌تان از باندهای اپراتور انتخابی پشتیبانی می‌کند.
• تنظیم شبکه ترجیحی: در تنظیمات گوشی (معمولاً در بخش SIM و شبکه)، حالت «LTE/4G» را به عنوان اتصال ترجیحی انتخاب کنید تا گوشی ابتدا به شبکه سریع‌تر متصل شود.
• توجه به ساعت شلوغی: در ساعات پیک (عصرها و تعطیلات) شبکه شلوغ‌تر است و سرعت واقعی کاهش می‌یابد — این یک محدودیت شبکه است نه گوشی.

سؤالات متداول درباره 4G و LTE

آیا 4G و LTE یکی هستند؟

نه دقیقاً. 4G یک استاندارد سرعت است و LTE یک فناوری که آن استاندارد را پیاده‌سازی می‌کند. نسخه‌های اولیه LTE از نظر فنی کندتر از استاندارد 4G بودند، اما ITU بعداً LTE را به عنوان 4G پذیرفت. LTE-A نزدیک‌ترین پیاده‌سازی به 4G واقعی است.

کدام سریع‌تر است، 4G یا LTE؟

4G واقعی (براساس استاندارد ITU) سریع‌تر است — تا 1 Gbps در حالت ثابت. اما در عمل، LTE و 4G اغلب اشاره به یک چیز دارند. LTE-A (LTE پیشرفته) سرعت‌های بالاتری نسبت به LTE معمولی ارائه می‌دهد.

تفاوت LTE و LTE-A چیست؟

LTE-A (LTE Advanced) نسخه پیشرفته‌تر LTE است که از تجمیع فرکانس و MIMO پیشرفته‌تر بهره می‌برد. LTE-A سرعت‌های نظری بالاتر (150 Mbps+) و کارایی بهتر ارائه می‌دهد و به 4G واقعی نزدیک‌تر است.

آیا گوشی من از LTE-A پشتیبانی می‌کند؟

اکثر گوشی‌های پرچمدار از 2014 به بعد از LTE-A پشتیبانی می‌کنند. برای اطمینان، مشخصات گوشی خود را در بخش «شبکه» یا «اتصال» بررسی کنید — عبارت LTE-A، LTE Cat-6، یا Band CA نشانه پشتیبانی است.

HSPA+ از چه رده‌ای است — 3G یا 4G؟

HSPA+ از نظر فنی 3G است، هرچند برخی اپراتورها آن را به عنوان 4G بازاریابی کرده‌اند. سرعت آن (تا 21 Mbps) بسیار بهتر از 3G معمولی است اما هنوز زیر استاندارد 4G قرار دارد.

نتیجه‌گیری

تفاوت 4G و LTE در اصل یک تفاوت میان «استاندارد» و «فناوری» است. 4G هدفی است که ITU-R تعریف کرده، LTE اولین تلاش برای رسیدن به آن هدف بود، و LTE-A نزدیک‌ترین پیاده‌سازی به 4G واقعی محسوب می‌شود. در دنیای امروز، این اصطلاحات اغلب به‌جای هم استفاده می‌شوند و خط تمایز دقیق بین آن‌ها بیشتر برای مهندسان شبکه مهم است تا کاربر عادی. مهم‌تر از نام فناوری، پوشش اپراتور، سازگاری گوشی با باندهای محلی، و تأخیر شبکه در منطقه شماست. اگر به دنبال خرید مودم LTE یا روتر با پشتیبانی از شبکه‌های 4G هستید، می‌توانید محصولات مودم LTE پرشیاسیستم را بررسی کنید.